Poradnik projektowania instalacji w DINPanel

Czym jest DINPanel?

DINPanel to aplikacja przeznaczona przede wszystkim dla elektryków, choć nie tylko. Pozwala w przejrzysty i szybki sposób przeprowadzić użytkownika przez proces tworzenia nowej instalacji lub modyfikowania instalacji istniejącej u klienta.

Aplikacja może być używana na komputerze, tablecie i telefonie. Założenie jest takie, że elektryk może rozpocząć pracę już na miejscu wykonywania instalacji, gdzie naturalnym wyborem może być tablet. Bardziej szczegółowe projektowanie rozdzielnicy, analiza połączeń i przygotowanie dokumentów wygodnie wykonać później na większym ekranie komputera.

W trybie offline można definiować budynek, jego kondygnacje i pomieszczenia, a także tworzyć oraz konfigurować obwody. Są to dane, które najczęściej uzupełnia się bezpośrednio w miejscu wykonywania instalacji, gdzie połączenie z internetem może być niedostępne, niestabilne lub niewystarczające.

Po powrocie do biura i odzyskaniu dostępu do internetu można kontynuować pracę nad projektem, między innymi dokończyć rozdzielnicę, przypisać produkty, przygotować ofertę i wykonać pozostałe czynności wymagające połączenia z siecią.

Szybki kreator i przegląd instalacji

DINPanel można obsługiwać moduł po module, ale aplikacja udostępnia również kreator projektu, który pozwala bardzo szybko przejść przez najważniejsze etapy pracy: zdefiniowanie pomieszczeń, utworzenie obwodów, przygotowanie rozdzielnicy oraz przejście do oferty dla klienta.

Kreator jest szczególnie przydatny wtedy, gdy instalator chce sprawnie zebrać podstawowe dane jeszcze podczas rozmowy z klientem lub podczas pierwszej wizyty na obiekcie. Nie zastępuje zaawansowanej edycji, ale pozwala szybko przygotować punkt wyjścia, który później można dopracować w szczegółowych widokach aplikacji.

Taki przegląd pozwala jeszcze u klienta sprawdzić, czy zakres instalacji jest kompletny, czy niczego nie pominięto oraz czy projekt jest gotowy do dalszego opracowania oferty i dokumentacji.

Budynek, pomieszczenia i obwody

Proces rozpoczyna się od utworzenia budynku oraz zdefiniowania jego kondygnacji i pomieszczeń znajdujących się na poszczególnych kondygnacjach.

Następnie elektryk wprowadza obwody znajdujące się w poszczególnych pomieszczeniach. Ustala ich parametry, takie jak długości i rodzaje przewodów, przekroje żył oraz liczba puszek.

Oprócz typowych obwodów elektrycznych instalacji 230 lub 400 V można również definiować instalacje niskoprądowe i teletechniczne, takie jak monitoring, systemy alarmowe, czujniki alarmowe, kontaktrony, gniazda sieciowe, domofony, przyciski do sterowania bramą, systemy nawadniania, telewizja satelitarna, instalacje audio oraz światłowody.

Krok Obwody udostępnia dwa wymienne sposoby pracy. Plan punktów pozwala rozmieszczać punkty instalacji w rzeczywistej geometrii pomieszczeń i organizować je w aktywne obwody, natomiast Lista obwodów zachowuje techniczny sposób pracy z bezpośrednią kontrolą punktów, obciążeń i długości przewodów. Projekt zapamiętuje wybrany widok.

Obwody można następnie dopracować w szczegółowym edytorze. Użytkownik może kształtować graf połączeń, tworzyć rozgałęzienia, edytować właściwości punktów, wybierać przewody i puszki, definiować skład żył oraz sprawdzać informacje o obciążeniu, dopuszczalnej obciążalności i spadku napięcia.

Plan kondygnacji

DINPanel umożliwia również tworzenie graficznego planu kondygnacji. Na planie można pokazać rozmieszczenie ścian i pomieszczeń, a także punktów instalacji, takich jak gniazda, łączniki, punkty oświetleniowe i inne urządzenia. Można na nim również przedstawić przebieg przewodów i obwodów.

Podczas tworzenia planu definiujemy nie tylko ściany budynku, lecz także pomieszczenia. Edytowalny plan 2D można przełączyć na podgląd 3D tylko do odczytu, który pokazuje układ przestrzenny wraz z punktami instalacji, rozdzielnicą i trasami przewodów. Plan punktów może korzystać z tego samego podglądu, skupiając się na wybranym pomieszczeniu i jego obwodach.

Planer w żaden sposób nie narzuca jednak sposobu działania. Można korzystać z jego podpowiedzi albo je ignorować. Plan może funkcjonować niezależnie od obwodów, a obwody mogą być definiowane niezależnie od planu.

Jednocześnie planer sugeruje powiązanie obu tych elementów, tak aby plan i obwody były ze sobą zgodne. Dzięki temu łatwiej wykryć brakujące lub niespójne elementy zarówno w definicji obwodów, jak i na planie.

Widok tras przewodów dla całej kondygnacji pokazuje fizyczne przebiegi obwodów i może obliczać długości przewodów na podstawie tras prowadzonych po ścianach lub ortogonalnie, wysokości montażu, wybranego poziomu prowadzenia, naddatków na zakończenia oraz przepustów między kondygnacjami. Trasy pozostają automatyczne do czasu dodania jawnych punktów kontrolnych, a kilka przewodów może korzystać ze wspólnej nazwanej wiązki, zanim rozdzielą się na własne odgałęzienia.

Plan można wykorzystać jako część dokumentacji przekazywanej klientowi i wyeksportować do pliku PDF. Można go również wyeksportować w postaci danych rysunkowych, a następnie zaimportować do innego projektu. Takie dane można także przekazać innej osobie, aby mogła zaimportować plan do własnego projektu.

Projektowanie rozdzielnicy

Do projektowania rozdzielnicy można przystąpić w dowolnym momencie, jednak najbardziej naturalne jest rozpoczęcie jej planowania po zdefiniowaniu obwodów. Jeżeli w danym projekcie nie planujemy definiować obwodów, można od razu przejść do pracy nad rozdzielnicą.

Rozdzielnicę można zaprojektować na dwa sposoby. Pierwszym jest projektowanie automatyczne. Wprowadzamy wtedy podstawowe parametry, takie jak konieczność użycia rozłącznika głównego, konieczność zastosowania i rodzaj zabezpieczenia przeciwprzepięciowego oraz strategię zastosowania wyłączników różnicowoprądowych.

Po wybraniu tych parametrów system potrafi automatycznie wygenerować rozdzielnicę. Podczas automatycznego planowania aplikacja stara się możliwie najlepiej rozłożyć urządzenia pomiędzy poszczególne fazy. Wygenerowany projekt można później ręcznie edytować i dostosowywać do własnych potrzeb. Można go także całkowicie usunąć i rozpocząć projektowanie od nowa.

Drugim sposobem jest ręczne projektowanie rozdzielnicy poprzez samodzielne wstawianie jej elementów.

DINPanel działa na zasadzie abstrakcyjnych typów urządzeń. Na etapie planowania używamy więc na przykład zabezpieczenia przeciwprzepięciowego albo rozłącznika izolacyjnego, ale nie musimy jeszcze wskazywać konkretnego modelu produktu. Na tym etapie znaczenie mają przede wszystkim właściwości urządzenia: liczba biegunów, dostępne zaciski oraz sposób wykonywania połączeń.

Gdy w rozdzielnicy znajdują się już urządzenia, można je ze sobą łączyć elektrycznie. Aplikacja pozwala wizualizować połączenia wewnątrz rozdzielnicy, sprawdzić, z czym łączy się dany moduł, przez jakie moduły przechodzą połączenia konkretnego obwodu oraz do której fazy dany obwód jest podpięty.

Połączenia między aparatami mogą wykorzystywać pojedyncze przewody albo szyny grzebieniowe. Szyna grzebieniowa może obejmować aparaty w jednym rzędzie, z zachowaniem pominiętych zębów, przerw i jawnych cięć. Projektant nadal decyduje o sposobie rozdzielenia torów fazowych L1, L2 i L3.

W przypadku nieprawidłowości, takich jak połączenie L2 z L1 albo przeciążenie wyłącznika nadprądowego, system sygnalizuje błąd i wyjaśnia, na czym polega problem. Dzięki temu można łatwiej wychwycić pomyłki jeszcze na etapie planowania rozdzielnicy.

Jeżeli wcześniej zdefiniowano obwody i zaczynamy przypisywać je do zabezpieczeń w rozdzielnicy, system zlicza obciążenie poszczególnych faz. Pozwala to ocenić rozkład obciążenia pomiędzy fazami w przypadku przyłącza trójfazowego.

Przyłącza

System pozwala dodawać wiele przyłączy różnych rodzajów. Możemy mieć na przykład przyłącze trójfazowe, jednofazowe lub światłowodowe.

W zależności od wybranego rodzaju przyłącza obowiązują inne reguły. Na przykład w przypadku przyłącza jednofazowego, gdy próbujemy dodać do niego urządzenie wymagające dwóch lub trzech faz, system wyświetli komunikat o błędzie oraz możliwość jego poprawienia, na przykład poprzez zmianę rodzaju przyłącza.

Przyłącze może być również częścią oferty. Pozwala to uwzględnić w wycenie dodatkową opłatę za jego wykonanie, niezależnie od materiałów i urządzeń użytych w samej instalacji.

Etykiety i oznaczenia urządzeń

W przypadku automatycznego projektowania rozdzielnicy etykiety urządzeń są nadawane przez system. Gdy rozdzielnica jest projektowana ręcznie, część etykiet trzeba nadać samodzielnie.

Etykiety są również automatycznie generowane dla zabezpieczeń nadprądowych, do których przypisano obwody elektryczne. Takie zabezpieczenie otrzymuje etykietę utworzoną na podstawie nazwy podłączonego obwodu.

System przewiduje także możliwość ustalania oznaczeń kodowych urządzeń. Kody można definiować według własnych preferencji. Domyślnie używane są jedne z częściej stosowanych oznaczeń, ale konfigurację można zmienić zarówno dla konkretnego projektu, jak i globalnie w ustawieniach domyślnych aplikacji.

Przykładowo wyłączniki różnicowoprądowe mogą otrzymywać kod FI, a wyłączniki nadprądowe kod QF. Oznaczenia te można jednak dowolnie zmieniać.

Własne konfiguracje

DINPanel nie ogranicza użytkownika wyłącznie do gotowych typów urządzeń i materiałów. Aplikacja pozwala tworzyć oraz dostosowywać przewody, puszki, symbole, oznaczenia i urządzenia, tak aby sposób pracy odpowiadał rzeczywistym standardom instalatora.

Dzięki temu można przygotować konfiguracje urządzeń, domyślne materiały, oznaczenia aparatów oraz zestawy elementów używanych w kolejnych projektach. Jest to istotne szczególnie wtedy, gdy instalator korzysta z konkretnych serii produktów, indywidualnego sposobu opisywania rozdzielnic albo nietypowych rozwiązań technicznych.

W aplikacji są zdefiniowani producenci oraz modele materiałów i urządzeń, ale użytkownik może dodawać także kolejne pozycje. Takie dane zostają zapisane i mogą być ponownie używane w kolejnych projektach, ofertach oraz zestawieniach materiałowych.

Konfiguracje domyślne pomagają ograniczyć powtarzalne uzupełnianie danych. Po ustawieniu preferowanych przewodów, puszek, produktów, symboli i oznaczeń aplikacja może szybciej przygotowywać kolejne projekty oraz podpowiadać elementy zgodne z wcześniejszymi wyborami użytkownika.

Przypisywanie produktów

Gdy rozdzielnica i obwody są już zaprojektowane, można przejść do przypisywania produktów. Funkcja ta pozwala przypisać abstrakcyjnym elementom projektu, czyli urządzeniom rozdzielnicy, przewodom, puszkom i innym materiałom, konkretne produkty.

W tym celu przechodzimy do narzędzia przypisywania produktów i dla każdego urządzenia lub materiału wybieramy odpowiedni produkt. Jest to już konkretny model określonego producenta, posiadający własny numer EAN.

Jeżeli podczas przypisywania produktu ustawimy dany model jako domyślny, przy kolejnych projektach system będzie mógł automatycznie podpowiedzieć lub przypisać go do pasujących urządzeń i materiałów.

Dzięki temu po wykonaniu kilku projektów obejmujących instalacje jednofazowe i trójfazowe, wyłączniki różnicowoprądowe dwu- i czteropolowe oraz inne typowe urządzenia większość pozycji na ekranie przypisywania produktów może zostać uzupełniona automatycznie. Ręcznego przypisania będą wymagały głównie niestandardowe urządzenia użyte w konkretnym projekcie.

DINPanel pozwala także definiować produkty dla materiałów obwodów, czyli użytych przewodów i puszek, a także dla materiałów służących do wykonania połączeń wewnątrz rozdzielnicy, takich jak przewody połączeniowe, tulejki oraz szyny grzebieniowe.

Projekt rozdzielnicy może modelować szyny grzebieniowe niezależnie od pojedynczych przewodów połączeniowych, z uwzględnieniem pominiętych zębów i cięć w obrębie rzędu.

Oferta i faktury

Gdy mamy już zdefiniowane produkty, możemy wygenerować ofertę. Podczas jej tworzenia wyświetlany jest formularz obejmujący wszystkie użyte materiały: urządzenia i materiały rozdzielnicy, przewody i puszki użyte w obwodach oraz materiały pomocnicze, takie jak przewody połączeniowe, tulejki i szyny grzebieniowe.

W formularzu można określić cenę jednostkową każdego materiału. Działa tutaj podobna zasada jak przy przypisywaniu produktów. Jeżeli ustawimy daną cenę jako domyślną, przy tworzeniu kolejnej oferty zostanie ona automatycznie wczytana. Dzięki temu w większości przypadków nie będzie konieczne ponowne uzupełnianie wszystkich wartości, ponieważ zostaną one pobrane z ustawień zapisanych podczas wcześniejszych realizacji.

Ofertę można przygotować na dwa sposoby. Pierwszy polega na określeniu cen poszczególnych materiałów. Na przykład dane zabezpieczenie różnicowoprądowe lub wyłącznik nadprądowy ma określoną cenę, a oferta jest budowana na podstawie wszystkich wykorzystanych produktów i materiałów.

Drugi sposób polega na ręcznym wprowadzeniu przez instalatora własnych pozycji oferty. W przypadku ręcznie tworzonych pozycji ich ceny nie są zapisywane jako domyślne, ponieważ są traktowane jako indywidualne. Cena kompletnej instalacji u klienta X może być zupełnie inna niż u klienta Y, dlatego wartości te nie powinny być automatycznie przenoszone do kolejnych projektów.

W ofercie można również uwzględnić wykonanie samego przyłącza. Aby przyłącze pojawiło się jako pozycja do wyceny, należy oznaczyć je jako część zakresu rozliczanego. W przypadku ręcznego tworzenia oferty takie przyłącze pojawi się jako jedna z podpowiadanych pozycji.

DINPanel pozwala również wystawiać klientom faktury bezpośrednio z poziomu aplikacji. Funkcja ta działa po zintegrowaniu DINPanelu z wybranym dostawcą usług fakturowania. Obecnie obsługiwane są integracje z Fakturownią, inFaktem oraz Comarch Betterfly.

Eksporty i dokumentacja

DINPanel pozwala wykonywać szereg eksportów. Jednym z nich jest zestawienie materiałowe. Po przypisaniu konkretnych produktów, modeli i numerów EAN do urządzeń oraz materiałów można wyeksportować zestawienie, które następnie będzie można zaimportować do hurtowni obsługującej taki import.

Zestawienie może być eksportowane jako plik PDF, CSV lub arkusz Excela. Można dowolnie ustalać kolejność eksportowanych kolumn, co powinno umożliwić dostosowanie pliku do wymagań większości hurtowni ze sprzętem elektrycznym.

Można również wyeksportować dokumentację elektryczną dla klienta. Jest to podsumowanie tego, co zostało wykonane w ramach instalacji.

Każdy dokument eksportowany z aplikacji DINPanel można skonfigurować tak, aby zawierał logo instalatora, jego dane, element przypominający pieczątkę oraz opcjonalną, własną stopkę wyświetlaną na każdej stronie. Dzięki temu oferta, dokumentacja i zestawienia materiałowe mogą wyglądać jak dokumenty przygotowane bezpośrednio przez firmę wykonawczą, a nie jak anonimowy wydruk z programu.

W aplikacji można przygotować dane firmowe i materiały używane w dokumentach, tak aby kolejne eksporty automatycznie zawierały właściwy branding, dane kontaktowe oraz układ zgodny ze sposobem komunikacji instalatora z klientem.

Oprócz dokumentacji elektrycznej i zestawienia materiałowego można wyeksportować również dokumentację obwodów wraz z informacją o sposobie ich połączenia. Może ona zostać dołączona jako część powykonawczej dokumentacji elektrycznej przekazywanej klientowi.

Można także wyeksportować widok rozdzielnicy, jej układ oraz informacje o znajdujących się w niej urządzeniach: rodzaju urządzenia, etykiecie oraz podłączonym do niego obwodzie, jeżeli taki obwód został wcześniej zdefiniowany.

Kolejnym ważnym eksportem są etykiety urządzeń znajdujących się w rozdzielnicy. Można je wydrukować na papierze samoprzylepnym, wyciąć i nakleić w rozdzielnicy, tak aby jasno wskazywały, czym jest dane urządzenie i jaki obwód obsługuje.

Można również wyeksportować schemat jednokreskowy. On także może być częścią dokumentacji powykonawczej przekazywanej klientowi.

Pomoc i tutoriale

DINPanel zawiera pomoc kontekstową oraz tutoriale prowadzące użytkownika przez wybrane obszary aplikacji. Jest to szczególnie przydatne przy bardziej rozbudowanych narzędziach, takich jak plan kondygnacji, kreatory, konfiguracja obwodów czy praca z rozdzielnicą.

Użytkownik może dzięki temu szybciej zrozumieć przeznaczenie danego widoku, poznać podstawowy przepływ pracy i wrócić do wskazówek wtedy, gdy korzysta z funkcji rzadziej używanych.